Tips & tricks voor een evenwichtig leven als mama!

By 8 november 2018mama zijn

Ben jij een nieuwe mama? Probeer jij ook de balans te vinden in je leven als mama, lief, vriendin, …? Ik geef je hier alvast mijn tips mee. Maar ben ook heel benieuwd naar jouw tips!

Hey! 

Ik ben Jozefien en ik ben yogafan in hart en nieren, ik ben gepassioneerd door mooie beelden, ik ben verliefd op dansen en luid meezingen op de foutste muziek (en ook op minder foute muziek), mijn hart vult zich met geluk als ik met mijn gezinnetje kan roadtrippen en wildkamperen en als ik met mijn vrienden en familie gezellig kan tafelen kan mijn dag niet meer stuk! Ik ben al deze dingen, maar sinds acht maanden ben ik ook een hele gelukkige mama.

Ja, ik zit best vaak op die roze wolk and I like it! Dat was niet zo in het begin. De eerste weken waren zoeken. De eerste maanden waren met ups & downs. Je bent nog volop bezig met je kind te leren kennen en hij of zij heeft je zo nodig. De pijntjes hier en daar komen en gaan. Maar van waar komen de pijntjes? En hoe los je deze op? Wat is er aan de hand? Wat wil je kind zeggen?

Er komt zoveel op je af als nieuwe ouder. En hoe ga jij ondertussen verder met je leven, nu er zo’n klein wezentje is bijgekomen? Hoe hou je genoeg ruimte voor jezelf en geef je toch al je zorg en liefde aan je kind?

Het is een moeilijke evenwichtsoefening. Want buiten jezelf en je kind, zijn er ook nog je lief, je familie, je vrienden, je werk, … Het is niet simpel om dit allemaal te combineren en te voldoen aan al de “verwachtingen” op al deze niveau’s. Hoe probeer ik dat te doen? Wel, om te beginnen heb ik zelf mijn verwachtingen op veel niveau’s aangepast, heb ik geleerd om meer vertrouwen te hebben, te vertragen en vooral te leven!

Hier kan je een paar van mijn tips lezen over hoe ik mijn best doe om in balans te blijven als werkende mama. Ik ben me er heel erg van bewust dat elk kind anders is en dat elke situatie anders is. Er is niet één pad dat te volgen is als ouder. Ik ben ook geen psycholoog, ik ben geen God, ik ben gewoon een mens die probeert het geluk te zien in de kleine dingen. En die dat geluk graag wilt delen met anderen. Laat ons lief en mild zijn voor elkaar. Laat ons elkaar bijven helpen. Laat ons onze ervaringen delen. En laat ons allemaal anders zijn. Want dat maakt het leven zo ongelofelijk mooi.

Hier mijn tips, met heel veel liefde ♥

VERTROUW

We worden mama en we willen meteen alles goed doen. Herkenbaar? Bij mij is het alvast zo gelopen. In het begin vond ik het heel moeilijk om het idee los te laten dat ik niet
alles perfect kon doen. Ik was vaak bezorgd dat ik iets fout deed. Of dat mijn lief iets fout deed. Hierdoor gaf ik mijzelf én mijn lief heel veel onnodige stress. Wat ik vooral geleerd heb is dat ik moest leren vertrouwen. Vertrouwen op mijzelf en vertrouwen op mijn kind. Leren loslaten. We kunnen niet alles controleren. En zeker niet met een kleine baby erbij. Gust heeft me al veel geleerd, maar laat dit het grootste geschenk zijn dat hij me al gaf. Het geschenk van vertrouwen. Want dat mannetje vertrouwt onvoorwaardelijk in mij. En ik leer zo ook elke dag meer en meer te vertrouwen in mijzelf. En onlosmakend dus ook in de wereld om me heen. Gust gaat echt niet sterven als hij eens in een beetje tocht zit, zijn sjaal niet perfect zit, hij eens een keertje minder eet of als hij gewoon eens wat meer zeurt. Gelukkig maar 😉

VERTRAAG

Zien je dagen er ook plots helemaal anders uit dan ervoor? Op het einde van een dag met Gust denken we vaak: “en wat hebben we vandaag gedaan?” 😉 

Natuurlijk doen we nog steeds leuke dingen en is het niet zo dat we niet meer buiten komen. Maar alles gaat trager. En eigenlijk is dat heerlijk! Leer om te vertragen en neem je tijd om de dingen te doen. Wij vinden het bijvoorbeeld heerlijk om ’s ochtends Gust even gezellig mee in ons bed te nemen. Al is het maar voor even. Samen knuffelen met ons drietjes, hoe een dag beter te beginnen? Ook als dat wil zeggen dat die dag plots start om 6u en met iets minder slaap dan ervoor :-p

VERWACHT MINDER

Vaak willen we dat alles snel weer loopt zoals het ervoor liep. En vaak verwacht de maatschappij dat ook van ons. Dat we snel terug een leuk, slank en interessant lief zijn, een toffe, grappige en empathische vriendin zijn en een slimme en productieve werker. Dat we de uitzondering zijn van wat we altijd hadden gehoord, dat we niet zo zouden worden als al die andere moeders die zich “verliezen” in het moederschap.

Wel, ik heb ontdekt dat het helemaal normaal is dat je je, in het begin, “verliest” in dat moederschap. Dat er stappen zijn die je automatisch neemt. Of dat was toch zo bij mij. Die baby die negen maanden in je buik zat is er dan plots, in deze grote wereld. En hoewel jij al negen maanden een geheel vormde met je baby en hij je al wat heeft leren kennen, is hij nog niet helemaal klaar om alle andere mensen om je heen te leren kennen. Dat doet hij het liefst langzaam en op zijn eigen tempo. Hij heeft je daarbij nodig. Want jij bent de veilige basis die hij zo goed kent. En dat is oké. Dat is nu eenmaal hoe het werkt.

En ja, je zal misschien even een minder tof lief zijn en een minder aanwezige vriendin en je werk zal blijven liggen. Je zal je misschien even minder verbonden voelen met je lief en je vrienden. Maar daar tegenover staat dat je even in volledige verbinding bent met je pasgeboren kind. Dat accepteren, en goed wetende dat dit een fase is en dat ook dit evolueert naar weer iets anders, geeft rust. 

Ik heb geprobeerd om de verwachtingen om me heen los te laten en te vertrouwen. Ja te vertrouwen op het feit dat het tijd zou kosten om in deze nieuwe rol mijn plekje te vinden. Tijd om de weg te vinden Voor onze nieuwe baby, voor mij, voor mijn lief, voor mijn vrienden. En ook te accepteren dat we nog vaak de weg weer zullen kwijtraken. Dat we verloren zullen lopen. En dat is oké. We vinden de weg wel terug. Of we vinden gewoon een ander pad. Je creëert je eigen realiteit door hoe je naar de dingen kijkt. Laat het idee los dat je leven zoals je het kende voorgoed voorbij is en dat alles vanaf nu zo zal zijn zoals het nu is. Alles verandert constant, alles evolueert, alles is een fase. 

LEER LOSLATEN en HEB GEDULD

En stapje voor stapje leer je je kindje loslaten. Je geeft hem of haar langzaam meer uit handen. Je laat hem of haar naar de crèche gaan of naar de onthaalmoeder. Je laat hem of haar langzaam de wereld ontdekken.
En dan komt er terug ruimte en tijd vrij. Ruimte en tijd die je kan geven aan jezelf. Om jezelf te voeden en van daaruit weer een nieuwe verbinding te vinden met je lief en met je vrienden.
Ik zeg niet dat ik de eerste maanden geen verbinding had met hen. Die verbinding was er altijd. Maar het was geen prioriteit. Er was weinig tijd om de verbinding te voeden. Maar die tijd komt terug. Neem er de tijd voor. Overhaast niets. En vertrouw erop dat alles terug in balans zal komen. Wees gewoon geduldig.

BLIJF MILD 

En blijf mild. Mild voor jezelf en mild voor elkaar. Ieder heeft zijn eigen tempo en probeer dat te respecteren. Laat het iets zijn dat je blijft herhalen tegen jezelf als het even moeilijk is. Dat doe ik alvast. Het helpt me om me niet te verliezen in negatieve gevoelens als “ik zou dat nooit zo doen”. Iedereen is anders. En dat ontdekte ik eens zo hard met de komst van Gust. Maar omarm dat net. Probeer te leren van elkaar. Probeer open te blijven staan voor het leerproces. Dat kan je zoveel brengen!

NEEM TJD VOOR JEZELF

Alles start bij jezelf. Als je zelf gelukkig en rustig bent, kan je andere mensen gelukkig maken en rust
geven. Dat is de leidraad in mijn leven. Wat mij daar vooral bij helpt is yoga. Yoga helpt me om dicht bij mijzelf te blijven en evenwichtig te blijven. Om een solide basis te vormen, om
van daaruit het soms wel hectische leven niet zo te ervaren. Ja het is druk, ja het is intens, ja het is soms best wel heftig om een gezinnetje te vormen. Maar dat hoort er nu eenmaal bij. Het is hoe je ermee omgaat, dat alles bepaalt. Als ik voldoende tijd neem voor mijzelf, merk ik dat ik beter omga met de dingen des leven. Dat ik me goed voel en dat uitstraal. Dat ik tevreden ben.

NEEM EEN BABYSIT

Het kunnen je ouders zijn, je zus, je broer, een vriend(in), maar neem af en toe een babysit. Je zal merken, het zal wonderen doen! Want niet alleen de tijd voor jezelf is belangrijk, ook de tijd als koppel is belangrijk. 

Wij zijn heel snel gestart met momentjes met twee. Soms gewoon om ruzie te kunnen maken, dus het is zeker niet zo romantisch als het klinkt. Maar ook ruzie maken is belangrijk. Communiceren in welke vorm dan ook is super belangrijk. Blijven praten en blijven luisteren naar elkaar. Want het leven staat plots op zijn kop. Of dat was toch zo bij ons. Blijf praten. Ook als het nergens heen lijkt te gaan. Ook als je elkaar niet lijkt te horen. Probeer het dan opnieuw en opnieuw en opnieuw, tot je elkaar terug hoort. In het begin waren dat gestolen momentjes tussen twee voedingen door. Dan kwam er iemand even op Gust passen en dan gingen wij er even tussenuit. Ik weet nog dat dat heel raar voelde, die eerste keer dat we buiten kwamen zonder Gust. Maar al snel besefte ik hoe deze momenten hielpen om een betere mama te zijn én een betere mens tout court. Hoe mijn batterijen zich weer konden opladen. En langzaam werden die momenten met twee wat langer en konden we er langzaam ook terug meer van genieten. We gaan regelmatig samen op restaurant, gaan naar de sauna of genieten gewoon van momentjes samen in de zetel. Dat is zo kostbaar en belangrijk. 

NEEM TIJD VOOR JE GEZIN

De tijd met ons drietjes is het
meest vanzelfsprekende voor ons, die is er gewoon. Samen knuffelen, samen zingen, samen  dansen, samen wandelen, samen spelen, samen lachen, samen zijn. Het is heerlijk en het vult onze harten met zoveel liefde. Voor mij is het het mooiste dat er is. Wij met ons drietjes, samen. En kleine Gust die dan lachend en afwisselend naar ons beide kijkt. Dan wou ik dat ik op zo’n momenten even op pauze kon duwen. Uiteraard gaat dat niet, maar wat wel gaat is zoveel mogelijk in het moment leven. En dan kom ik meteen bij mijn laatste puntje. 

LEEF NU

Het leven is kort. Er kan van alles gebeuren. Soms maakt me dat bang. Wat als dit of dat. En die gedachte mag er zijn. Aan leven is onlosmakend de dood verbonden. Maar bekijk het positief en leef nu. Probeer in het moment te blijven. Probeer gedachten als “ ik kan niet wachten tot…” even los te laten. Wees tevreden met hoe het nu is. Want zoals onze ouders vaak zeggen “het gaat zo snel”.. het gaat ook echt zo snel. Acht maanden zijn voorbij gevlogen. En ik kan me alleen maar inbeelden hoe snel jaren voorbij zullen vliegen. En hoe ik later zal terugdenken aan deze heerlijke knuffelmomenten met Gust, als hij naar zijn eerste fuif vertrekt met zijn eerste plukjes haar op zijn kin. Dus laat even alle zorgen en gedachten los en probeer hier te zijn. Probeer van het moment te genieten. En leef nu! 

Zoals ik al eerder zei, ik ben geen God, ik ben geen specialist in het leven. Ik ben gewoon een mens. Een mama. Een lief. Een vriendin. Een dochter. Een zus. Een yogi. En iemand die graag geniet van het leven. En dat genot wilt delen. En graag wilt blijven leren en ontdekken. 

Heb jij nog leuke tips van hoe je in balans blijft als mama? Dan zou het fantastisch zijn mocht je deze met me willen delen 🙂 

Laat gerust een comment achter op deze blog en laat ons samen nog meer genieten van het leven!

x

Jozefien

Volg mijn (yoga)avonturen via deze blog en via Instagram

Leave a Reply